Refleksje

"Póki jestem na świecie jestem światłością świata" J 9,5-7
Po tych słowach splunął na ziemie, ze śliny uczynił błoto
i to błoto nałożył na oczy ślepego.
I rzekł do niego "Idź i obmyj się w sadzawce Syloe"
Człowiek ten odszedł, obmył się i wrócił z odzyskanym wzrokiem"

Chrystus jest światłością świata. /J 9,5/

Światłość świata i błoto.
Ten który jest czystym Światłem bez żadnego cienia splunął i być może wielu stanęło w zadziwieniu, inni w zgorszeniu a to był dopiero początek...
I ten który jest Światłością świata zrobił błoto i nałożył na oczy ślepego człowieka.

Czy Bóg tak nie czyni tutaj, na obozie Misji Krajowej KZ w Karłowicach?

A my chrześcijanie często jak ślepcy...
Nie widzimy "tego że przychodzi dobre" /Jer. 17,6/, często to zaślepienie towarzyszy nam
od początku – od /nowego/ narodzenia...Konieczne jest przejrzenie na oczy!
Jest wiele ślepoty i ta ślepota szkodzi nam i wszystkim wokół nas.
Potrzeba cudu by został darowany wzrok!

Taki cud się dokonuje, gdy inni nam usługują i starają się być podobni do Jezusa :
Nakładają na oczy błoto.

To co przeszkadza to różne braki : braki finansowe albo też brak właściwych relacji z otoczeniem /naszym polskim -oikos /, brak wiedzy że Kościół Jezusa to nie nasza budowla lecz Boża!...

Póki nie zobaczę czego min brakuje jak mogę zacząć wołać?

Otworzyć szeroko oczy – przejrzeć – to cel do którego prowadzi nas Jezus!
Zobaczyć świat taki jaki jest...
Zobacz kościół taki jaki jest...
Zobacz siebie jakim jesteś człowiekiem...

Zobacz swoje dziedzictwo!
Dziedzictwo ziemskie i niebieskie!
-Dziedzictwo błota i dziedzictwo skarbów ukrytych w tym błocie!
W jamkach australijskich karaluchów, i w naszej ziemi która wydaje najsmaczniejsze odmiany ślimaków winniczków!
Otwórz oczy i zobacz... Cały ten kraj daję Ci na własność!

Także Ty jesteś powołany by być światłością świata!

"Refleksje z obozu na obozie..."/pisane 27.06.2009/
Magda Mnich